Πέμπτη 19 Απριλίου 2012

Μιλούσα μαζί σου....

        Όλα τα ωραία κρατάνε λίγο..Άλλωστε εσύ δεν το έιχες πει? Έτσι και το δικό μας όνειρο..Λίγο πριν ζωντανέψει το σκοτώσαμε..Δε θ'αφηνα πότέ τ'όνειρο να ζωντανέψει ..όχι αυτό τουλάχιστον...Έχω αφήσει κ'άλλα και μια μέρα μ'έδιωξαν απο μέσα τους...Οπότε..Άσε που το φοβόμουν..Ήταν τόσο ζωντανο!!!  Το ζούσαμε πριν ζήσει!! Όμως...
       Τώρα πια δε μιλάμε...Που και που εμφανίζεσαι σαν ζηλίαρης και παραπονιάρης εραστής...Που και που ξεπετιέσαι λέγoντας πως με σκέφτεσαι κι ας μη σε πιστευω..Κι ας σε σκέφτομαι κι εγω...Ισως να λες κι αλήθεια...Εισαι περιεργος παιχτης...Σε πιανω μονο απο φοβο μη με πιασεις...Και σ'αρεσει αυτο!
       Τώρα πια δε μιλάμε...Η μορφή σου υπάρχει στο μυαλό..Τα λόγια σου,οι αντιδράσεις σου,οι παράφορες ζήλιες σου! όλα...Που και που σε θυμάμαι..Οχι κάτι πονηρο....Άμα ήθελα θα το  είχα ... Ισως...Μια γλυκιά ανάμνηση μόνο!
        Ισως...Αυτό το ίσως μας κράτησε,μας έδεσε,μας απομάκρυνε..Αυτό το Ισως...Αυτός ο φόβος να ζωντανέψει τ'όνειρο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου